Lotnictwo morskie Kaiserliche Marine używało od 40 do 45 B.I, zakupionych bezpośrednio lub przekazanych przez lotnictwo armijne; na jednym z nich oznaczonym S.69 testowano uzbrojenie w podwieszaną torpedę C35/91, a w listopadzie 1915 roku został on przebudowany na wodnosamolot.
Austro-Węgry thumb|left|alt=Licencyjny austro-węgierski samolot rozpoznawczy Albatros B.I (Ph) o numerze 20.01 eksponowany w Heeresgeschichtliches Museum w Wiedniu|Prototyp Albatros B.I (Ph) nr 20.01 eksponowany w Heeresgeschichtliches Museum w Wiedniu K.u.k. Luftfahrtruppen używało co najmniej cztery sztuki B.I z nr B.86/14, B.87/14, B.127/14 i B.128/14, które otrzymały austro-węgierskie numery ewidencyjne od 21.27 do 21.30. W zakładach podjęto też licencyjną produkcję B.I pod nazwą Phönix B.I – a właściwie Albatros B.I (Ph) – w seriach 21, 22, 23 i 24. Najpierw zbudowano dwa prototypy o oznaczeniu 20.01 i 20.02, a następnie pierwszą serię składającą się z pięciu maszyn o nr od 20.03 do 20.07, napędzanych różnymi silnikami Hiero. Wyprodukowano także kilkadziesiąt B.I serii 23 i 53 ulepszone maszyny serii 24 (w późniejszym czasie 29 samolotów serii 23 zostało zmodyfikowanych do standardu serii 24, co dało łącznie 82 egzemplarze).