W 1966 otwarła przewód doktorski, zakończony w 1969 uzyskaniem stopnia naukowego doktora na podstawie rozprawy Geologia i wody mineralne w rejonie Wierchomli i Łomnicy (płaszczowina magurska). Część geologiczna pracy z rozszerzeniem o rejon Piwnicznej została opublikowana w Roczniku Polskiego Towarzystwa Geologicznego. Od 1969 była zatrudniona na stanowisku adiunkta w Instytucie Geologii i Surowców Mineralnych.
W pracy naukowej Ostrowicka-Chrząstowska zajmowała się problematyką hydrogeologiczną, w szczególności wodami mineralnymi Karpat. Jej zainteresowania badawcze obejmowały wody siarczkowe, chlorkowe i termalne. Była kierownikiem zespołu badającego występowanie wód mineralnych na obszarze jednostki magurskiej; nadzorowała prace wiertnicze w poszukiwaniu wód w Piwnicznej, Tyliczu i Powroźniku. Po raz pierwszy opisała w literaturze piaskowce z Piwnicznej, charakterystyczne osady w krynickiej strefie płaszczowiny magurskiej, dotąd uznawane za warstwy magurskie. Postulowała reaktywację lecznictwa balneologicznego w Soli, Zakliczynie i Ciężkowicach.