Zaczął spisywać opowieści Ślązaków o dawnym życiu na Śląsku Opolskim.

Biskup Alfons Nossol mianował go wikariuszem-ekonomem parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Łączniku w czerwcu 1980. 26 czerwca 1980 został proboszczem parafii. W tym czasie uzyskał zgodę Nossola na badanie mowy śląskiej. Studiując fonetykę, dialektologię, historię regionu i wpływy językowe związane z osadnictwem czeskim i niemieckim, zaczął spisywać w notesie regionalizmy z Łącznika i okolic, a także z dalszych miejscowości. Z czasem zaczął je zapisywać na większych kartkach, dzięki czemu oprócz podstawowego znaczenia słowa mógł podawać opis sytuacji, w której słowo funkcjonowało, jego synonimy, wzbogacenie przez przymiotniki, czasowniki odrzeczownikowe, miejsce używania gwary, wiek ludzi posługujących się nią, opis obyczajów i zastosowanie wyrażenia w różnym kontekście. Z jego inicjatywy w latach 1983–1999 zbudowano kościół Niepokalanego Serca Maryi w Mosznej, a w latach 2002–2009 kościół św. Teresy Benedykty w Pogórzu. W celu zdobycia pieniędzy na prowadzenie budowy, zatrudniał się na zastępstwo w parafiach w Niemczech i Holandii.