1075 m i przechodzi na szczyt Płoskiej (1353 m).
Przez boczne ramię odbijające ze szczytu Bratkowskiej Dużej na południe w kierunku Przełęczy Okole (1193 m) Połonina Czarna łączy się z pasmem Świdowca (szczyt Tataruka, 1707 m).
Grzbiet stanowi pasmo przejściowe pomiędzy Beskidami Lesistymi (Gorgany) a Połonińskimi (Świdowiec), co znajduje odzwierciedlenie w formach krajobrazu. Połonina Czarna w znacznej części pokryta jest polami kosodrzewiny, w mniejszym zakresie gołoborzami (gorganami, np. na Gropie) czy typowymi połoninami (niemal wyłącznie w rejonie Bratkowskiej).
W przeszłości na większości swojej długości (aż po szczyt Czarnej Klewy) pasmo stanowiło wewnętrzną granicę galicyjsko-węgierską, a następnie w okresie międzywojennym polsko-czechosłowacką granicę państwową (po 1938 polsko-węgierską). Pozostałością tych czasów są liczne umocnienia z czasów I wojny światowej oraz dawne polsko-czechosłowackie słupki graniczne zachowane na wszystkich głównych szczytach Połoniny Czarnej.