Jerzy Lis (ur. 28 lutego 1907 w Zabrzu, zm. 24 sierpnia 1944 w Auschwitz-Birkenau) – polski harcmistrz, plutonowy Wojska Polskiego, działacz ruchu oporu podczas II wojny światowej.
Życiorys mały|lewo|Tablica pamiątkowa przed kościołem pw. św. Józefa w Katowicach, na którym wyryte jest nazwisko Jerzego Lisa (2024)
Urodził się 28 lutego 1907 w Zabrzu. Tam też już w latach 1917–1921 był członkiem drużyn harcerskich. W okresie plebiscytu na Górnym Śląsku był kurierem plebiscytowym. Po podziale Górnego Śląska pomiędzy Polskę i Niemcy wraz z rodzicami i licznym rodzeństwem przeprowadził się do Załęża, gdzie w 1922 roku został członkiem I Drużyny Harcerskiej im. Bolesława Chrobrego w Załężu. Była to jedna z pierwszych drużyn harcerskich w polskiej części Górnego Śląska, powstała na początku 1920 roku przez Stanisława Sapę, po czym prowadził ją Andrzej Orszulik, a po nim Jerzy Lis.
W 1923 roku został drużynowym Męskiej Drużyny Harcerskiej im. Jana III Sobieskiego, wydzielonej z I Drużyny Harcerskiej wspólnie ze Stanisławem Sapą. W 1926 roku został podharcmistrzem i zastępcą komendanta Katowickiego Hufca Harcerzy.