Kary dyscyplinarne były następujące: upomnienie, nagana, zawieszenie w prawach członka izby na ściśle określony przeciąg czasu, skreślenie z listy członków izby lekarskiej.
Sądy dyscyplinarne okręgowych izb lekarskich orzekały w składzie 3 członków.
Sąd dyscyplinarny Naczelnej Izby Lekarskiej orzekał w składzie 5 członków, w skład którego wchodziło 2 członkowie spośród wybranych przez walne zebranie Naczelnej Izby Lekarskiej, 2 spośród mianowanych przez Ministra Opieki Społecznej i 1 spośród sędziów, mianowanych przez Ministra Sprawiedliwości – jako przewodniczący.
Sądy dyscyplinarne były w zakresie orzecznictwa niezawisłe
Naczelna Izba Lekarska Naczelną Izbę Lekarską tworzyli przedstawiciele okręgowych izb lekarskich.
Naczelna Izba Lekarska, jako przedstawicielka całego zawodu lekarskiego i władza nadzorcza wszystkich okręgowych izb lekarskich, powołana była do: uzgadniania działalności okręgowych izb lekarskich, zatwierdzania budżetów okręgowych izb lekarskich, rozstrzygania odwołań od postanowień okręgowych izb lekarskich, rozstrzygania sporów, powstałych między poszczególnymi okręgowymi izbami lub między izbami a lekarzami, opracowania, ramowych regulaminów izb lekarskich i sądów dyscyplinarnych oraz ramowych statutów instytucji powoływanych przez izby, ustalania ogólnych zasad etyki lekarskiej, wydawania