Jan Reszke (ur. 1818, zm. 4 maja 1877) – arystokrata, hotelarz, ojciec trojga śpiewaków operowych Józefiny Reszke (sopran), Jana Reszke (tenor) i Edwarda Reszke (bas).

Reszke był uczestnikiem powstania styczniowego 1863 roku i został przez Rosjan zesłany na Syberię. Podczas jego nieobecności Emilia zajmowała się domem, wychowywała dzieci i prowadziła rodzinny hotel Hôtel de Saxe, będący wówczas największym w Warszawie.

Pochodzenie i młodość Przodkowie Reszkego zamieszkiwali tereny Mazowsza – prawdopodobnie w Gostyninie lub okolicach – od XIII lub XIV wieku. Do XV wieku posiadali już herb, który jest pruski.Część rodziny wyemigrowała do Saksonii i Prus. Byli protestantami, a członkowie rodziny pochowani są na kwaterze Reszke na cmentarzu kościoła ewangelickiego w Warszawie.

Jan Mieczysław Reszke urodził się w 1818 roku jako syn Jana Bogumiła i Józefy Reszke. Jego ojciec został w dzieciństwie osierocony i po śmierci dobroczyńcy barona von Runckela został sam w Warszawie. Jan Bogumił Reszke stał się odnoszącym sukcesy biznesmenem, a w 1830 r. jednym z najbogatszych ludzi w Polsce. Jako filantrop cieszył się dużym szacunkiem w społeczeństwie. Po śmierci ojca Reszke odziedziczył majątek zapewniający rodzinie dochód.