Walczył w szeregach 1 pułku artylerii polowej Litewsko-Białoruskiej, późniejszego 19 pułku artylerii polowej jako oficer baterii.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 19 pułku artylerii polowej w Wilnie na stanowisku I oficera baterii, a następnie dowódcy baterii. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 341. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 1 października 1925 został przeniesiony do 25 pułku artylerii polowej w Kaliszu na stanowisko dowódcy baterii. 3 maja 1926 prezydent RP nadał mu stopień kapitana ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 i 17. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Później pełnił obowiązki kwatermistrza pułku. Z dniem 10 listopada 1932 został przeniesiony do Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Służbę w biurze pełnił przez kolejnych siedem lat, ostatnio na stanowisku kierownika referatu 1 obsad pokojowych w Wydziale IV Obsad Sztabów i Wyższych Dowództw. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 44. lokatą w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna.