Następnie został dowódcą 3 pułku artylerii SS „Totenkopf” (3 Dywizja SS „Totenkopf”) i na czele tego pułku wziął udział w ataku na ZSRR. Po śmierci dowódcy dywizji Obergruppenführera SS Theodora Eicke w dniu 26 lutego 1943 roku został dowódcą 3 Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Totenkopf” i pełnił tę funkcję do 27 kwietnia 1943 roku. Następnie ponownie dowodził pułkiem artylerii, aby w dniu 22 października 1943 roku ponownie zostać dowódcą 3 Dywizji Pancernej SS „Totenkopf” i dowodził nią do 21 czerwca 1944 roku. Dywizja w tym czasie walczyła na froncie wschodnim.
W dniu 7 sierpnia 1944 roku został dowódcą nowo utworzonego XIII Korpusu SS, który został skierowany na front zachodni, korpusem tym dowodził do października 1944 roku. Następnie został dowódcą I Korpusu Pancernego SS i dowodził nim do końca wojny. W tym czasie korpus wziął udział w niemieckiej ofensywie w Ardenach. Na początku 1945 roku został przerzucony na teren Węgier, gdzie wziął udział w ofensywie nad Balatonem. W maju 1945 roku dostał się do niewoli amerykańskiej.
250px|thumb|Proces w sprawie maskakry w Malmedy. Lawa oskarżonych, H.