Historia Plany budowy zbiornika zaporowego na Dolnej Beczwie powstały w latach międzywojennych, po serii powodzi jakie nawiedziły ten region w latach 20. XX w. Zbiornik miał ograniczyć niebezpieczeństwo powodzi w dolnym biegu rzeki, a potencjalnie – zapewnić także część wody dla planowanego od przełomu wieków kanału Odra - Dunaj. Budowę zapory rozpoczęto w roku 1933. Sypanie wału zapory ukończono w roku 1937. Ze względu na II wojnę światową dalsze prace przedłużyły się: wstępne oddanie obiektu do eksploatacji miało miejsce w 1944 r., a całość ukończono ostatecznie dopiero w roku 1947.
Charakterystyka techniczna Zapora ziemna, wybudowana na fragmencie łuku o promieniu 220 m. Rdzeń z przesortowanego materiału gliniastego, który jednocześnie tworzy uszczelnienie wału. Od strony górnej wody zapora jest obmurowana kamieniem. Od strony powietrznej została obsypana materiałem ziemnym niesortowanym, podpartym obudową kamienną oraz obłożona darnią, a następnie dosiewana trawą. W budowie wykorzystano prawie wyłącznie miejscowe materiały: glina pochodziła z kilku wykopów na terenie przyszłego zbiornika, kamień wydobywano w lokalnych kamieniołomach, a lepszej jakości sprowadzano z doliny na stokach nieodległej Kněhyni.