Reakcja berlińczyków Reakcja berlińczyków początkowo była przyjazna lub obojętna, towary kupowali zarówno Niemcy, jak i emigranci. Ekonomiści przyznają, że polski handel działał pozytywnie na zachodnioberlińską gospodarkę. Niechęć pojawiła się dopiero, gdy rynek rozrósł się do dużych rozmiarów. O ile reakcja celników enerdowskich była raczej obojętna, polscy handlarze byli skrupulatnie kontrolowani przez celników zachodnioniemieckich. Samochody były drobiazgowo sprawdzane, zaglądano do bagażników, pod siedzenia. Nielegalny alkohol był konfiskowany i wlewany do ścieku. Niemniej jednak pokątny handel był przez władze Berlina tolerowany; socjaldemokratyczny burmistrz miasta Walter Momper mówił: Skoro tyle lat wzywaliśmy, by Wschód otworzył się na Zachód, to kiedy wreszcie się to stało, nie powinniśmy napuszczać na Polaków policji. Tymczasem bazar zaczynał irytować berlińczyków, głównie z uwagi na niewłaściwe zachowanie Polaków, zanieczyszczenia i dewastację zieleni miejskiej, toteż wzmożono kontrole, wprowadzono wizy administracyjne.