mały|Garstnica wypaleniskowa mały|Łuskwiak wypaleniskowy mały|Popielatek węglolubny mały|Kustrzebka przeoczana Grzyby wypaleniskowe, grzyby węglolubne, grzyby antrakofilne, grzyby pirofilne, grzyby karbolubne () – grzyby występujące tylko na spalonych obszarach lub przynajmniej mające silną preferencję dla spalonych obszarów, a także grzyby, które dobrze radzą sobie na niespalonych obszarach, ale pożary w dużym stopniu przyczyniają się do ich rozwoju.
Sukcesja ekologiczna na wypaleniskach Przepalona i bogata w węgiel drzewny ziemia na pogorzeliskach i w miejscach po ogniskach stanowi mikrośrodowisko sprzyjające rozwojowi grupy grzybów wypaleniskowych. Są one przykładem na sukcesję ekologiczną, czyli następstwo zespołów organizmów w zmieniających się warunkach środowiska. Należą do grupy gatunków wysoko wyspecjalizowanych, przystosowanych do silnie alkalicznego środowiska. Rozwój tych grzybów zależy od wieku wypaleniska i intensywności wypalenia podłoża. Zazwyczaj na wypalenisku jako pionierzy najwcześniej pojawiają się workowce garstnica wypaleniskowa (Geopyxis carbonaria) i kustrzebka fioletowawa (Geoscypha violacea). Po pewnym czasie wypalenisko zarastają wątrobowce (głównie porostnica wielokształtna Marchantia polymorpha), mchy (np. skrętek wilgociomierczy Funaria hygrometrica) i naczyniowe rośliny ruderalne.