Doświadczenie przeprowadzone na jednym z gatunków Pyronema wykazało, że grzyb ten z łatwością wytwarza owocniki, jeśli zarodniki zostaną dodane do próbki wysterylizowanej gleby w tym samym czasie lub przed dodaniem próbki niesterylnej gleby. Jednakże jeśli do wysterylizowanej gleby dodano niesterylną glebę na trzy dni przed dodaniem zarodników Pyronema, nie wytworzyły się żadne owocniki. W pierwszym przypadku Pyronema albo zyskuje przewagę, albo szybko rosnąca grzybnia może wyrosnąć przed wszystkimi atakującymi konkurentami z niesterylizowanej gleby. Grzybnia Pyronema słabo sobie radzi, lub w ogóle nie rozwija się, gdy w glebie są jej konkurenci.
Pożary zmieniają również skład chemiczny gleby, popiół zwiększa zasadowość, a różne badania wykazały, że niektóre grzyby wypaleniskowe reagują przede wszystkim na zwiększoną zasadowość, a nie na sam ogień. Grzyby takie można spotkać także w siedliskach zasadowych, np. na terenach, gdzie składowano zaprawę budowlaną lub tynk. Przykładem grzyba wypaleniskowego występującego na tynku jest Pyronema domesticum.