Włodzimierz Rewski (ur. 27 września 1876 w Łukowie, zm. 8 marca 1948 w Chełmie) – polski prawnik, działacz społeczny, publicysta, kolekcjoner.
Życiorys Rodzicami byli Aleksander Rewski(- 1890), emerytowany podporucznik wojsk rosyjskich, burmistrz Garwolina (1877) i Łukowa (1878) oraz Helena Podkońska herbu Rawicz.
W 1899 Włodzimierz Rewski uczył się w gimnazjum w Białej Podlaskiej. Za działalność polityczną był relegowany. Do połowy 1904 studiował na Wydziale Prawniczym Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, który ukończył z wyróżnieniem otrzymując tytuł .
Po ukończeniu aplikacji był do 1914 sędzią sądu handlowego w Warszawie (Варшавский коммерческий суд). Równocześnie był nauczycielem w gimnazjum prywatnym gen. Pawła Chrzanowskiego. Współpracował ze Stanisławem Wojciechowskim w ruchu spółdzielczym w Warszawie. Założył stowarzyszenie spożywców „Społem” w Piasecznie koło Warszawy, gdzie zamieszkał z rodziną.