Leokadia Zujko (ur. 9 listopada 1932 w Osmołowszczyźnie, zm. 17 sierpnia 2022 w Jabłonnie Lackiej) – polska zakonnica ze Zgromadzenia Córek Maryi Wspomożycielki, od października 1966 do czerwca 1968 więziona za rozpowszechnianie i przechowywanie maszynopisów Orędzia biskupów polskich do niemieckich oraz prelekcji wicedyrektora Urzędu do Spraw Wyznań do oficerów Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w Warszawie na temat Jak walczyć z Kościołem.

Życiorys Młodość i wykształcenie Była szóstym z siedmiorga dzieci Macieja i Aleksandry z domu Karolczuk. Jej rodzina wyróżniała się religijnością. Dwie siostry Leokadii wstąpiły do salezjanek. W 1951 ukończyła Państwowe Liceum Administracyjno-Gospodarcze i podjęła pracę na stanowisku planistki i sprawozdawczyni w Okręgowym Przedsiębiorstwie Obrotu Zwierzętami w Sokółce.

W 1953, w dniu profesji swojej siostry Jadwigi, poprosiła o przyjęcie do salezjanek, a 28 lutego 1954 w Pogrzebieniu rozpoczęła formację zakonną. Pierwszą profesję złożyła na ręce s. Inspektorki Matyldy Sikorskiej 5 sierpnia 1957.