Szpital wojskowy przy alejach Racławickich 24 lipca 1944, po wyzwoleniu miasta, budynki szpitalne przy alejach Racławickich zostały zajęte przez 2 Polowy Szpital Chirurgiczny (polecenie Szefa Służby Zdrowia I Armii Wojska Polskiego płk. Michała Moguczego). Już na początku sierpnia 1944 umieszczano tam 62 Szpital Ewakuacyjny (kolejni komendanci: mjr lek. L. Przysuski, mjr lek. Mironow oraz kpt. lek Zofia Trawińska). Zmiana położenia frontu spowodowała, że szpital ten pozostał w Lublinie tylko do końca lutego 1945, a jego miejsce w marcu zajął 66 Szpital Ewakuacyjny (komendant: mjr lek. Leszek Kryska), który szybko przekształcono w stacjonarną placówkę: 2 Szpital Okręgowy (od 1948: 7 Szpital Okręgowy). W połowie 1949 wraz z likwidacją VII Okręgu Wojskowego, szpital przekształcono na lecznicę garnizonową, przy której funkcjonowało laboratorium sanitarnohigieniczneKędzierski Z., Witczak W. 71 lat 1 Wojskowego Szpitala Klinicznego w Lublinie 1944–2015, Wydawnictwo POLIHYMNIA, Lublin 2015, ISBN 978-83-7847-282-7..