Największe uznanie zyskał dzięki traktatowi De tumoribus praeter naturam (1553), w którym szczegółowo opisał 287 typów guzów, a także wrzody, świerzb i przepuklinę. Był również pionierem teratologii oraz medycyny sądowej i autorem poradnika medyczno-prawnego dla prawników (Wenecja, 1578 r.), w którym zawarł m.in. rozważania na temat stosowania przez wymiar sprawiedliwości tortur. Sporządził wnikliwy komentarz do pracy Galena poświęconej osteologii, poprawiając wiele błędów. Ingrassia opisał także pojedyncze kości, m.in. sporządził pierwszy opis kości klinowej, kości sitowej i strzemiączka, a także innych struktur w głowie, m.in. trąbki słuchowej, oraz w układzie rozrodczym (m.in. ciał jamistych i pęcherzyków nasiennych). Dzięki swoim osiągnięciom zyskał przydomek nowego Galena i sycylijskiego Hipokratesa oraz przyczynił się do stworzenia kultury naukowej na Sycylii. Jako jeden z pierwszych lekarzy podejrzewał, że niektóre choroby przenoszą się pomiędzy ludźmi, w związku z czym zaczął wprowadzać środki ochronne, stając się jednym z pionierów nowoczesnej higieny.
Zmarł 6 listopada 1580 r. w Palermo.
Przypisy
Kategoria:Włoscy lekarze Kategoria:Urodzeni w 1510 Kategoria:Zmarli w 1580 Kategoria:Renesansowi lekarze