W XIX wieku nawa została całkowicie przebudowana. 6 września 1885 roku rozpoczęto renowację kościoła. Przedsiębiorca Canivet de Coray odrestaurował nawę i zachodnią fasadę w latach 1885–1887. Architektem był Ernest le Guerranic.
W sierpniu 1950 roku w dzwonnicę uderzył piorun. Po znacznych zniszczeniach odbudowano iglicę o wysokości 10,40 m. Spoczywa ona na kwadratowej płycie betonowej o grubości 10 cm i boku 2,70 m. W latach 70. dokonano elektryfikacji dzwonów. W 1996 roku wyremontowano kompleksowo dach.
W kościele znajduje się barokowy ołtarz z końca XVII wieku oraz dwie rzeźby: św. Izydora, św. Jerzego (XVII w.) z polichromowanego drewna. Przeniesiono tu również figurę Vierge à l’Enfant de Plévin. W zakrystii znajdują się relikwie księdza Maunoira.
Pośrodku nawy głównej znajduje się grób bretońskiego misjonarza, ojca Juliena Maunoira. Zmarł w Plévin 28 stycznia 1683 roku i został pochowany 10 lutego następnego roku w grobie rodziny Kerlouet. Około 1825 roku jezuici podarowali parafii malowaną drewnianą figurę przedstawiającą klęczącego Maunoira. Położono ją na jej grobie.