Pochodzenie Koichi Nakagawa, wspomniany powyżej, powiedział, że ta poza była popularna w tamtym czasie: „Od jesieni 1997 roku ta poza stała się popularna jak naturalne zjawisko a wszyscy używali jej podczas robienia sobie zdjęć lub publikowania ich. Nie było żadnego nakazu ani przymusu z boku”. Analiza podsumowuje: „Temat bycia bystrą, wesołą i uroczą stał się popularny wśród licealistek, co znalazło odzwierciedlenie w pozie”. Powodem nieegzekwowania póz była również polityka egg, zgodnie z którą „stworzone mody są bardzo niefajne”.
Japoński felietonista Asato Izumi mówi: „Dzięki powszechnemu stosowaniu purikury i aparatu fotograficznego, kobiety przyzwyczaiły się do bycia fotografowanymi jako obiekty i są w stanie zachowywać się naturalnie, nie broniąc się, gdy aparat jest na nie skierowany. Pozowanie sprawiło, że stały się mniej nieśmiałe, a pozowanie stało się sposobem wyrażania siebie w taki sam sposób, jak makijaż i moda”.
Z drugiej strony, fotograf Ryuta Suzuki (znany wówczas jako „Kunni Suzuki”), który fotografował dziewczyny w Shibuya w Tokio od czasu premiery magazynu egg, powiedział później, że sam wymyślił eggu-pōzu.