W 1937 roku zawarł związek małżeński w Śmiglu z Heleną z d. Drótkowską (1903–1975). Rok później urodziła się ich córka – Janina.
W czasie okupacji hitlerowskiej był prześladowany, wielokrotnie więziony jako zakładnik. Zmuszony do opuszczenia rodziny i ucieczki przed rozstrzelaniem, ukrywał się w Sielinku k. Opalenicy, a następnie pracuje w Ekspedycji Kolejki Opalenickiej, oraz prowadzi tajne nauczanie. W trakcie wojny przychodzi na świat jego trzech synów – Jerzy (1940), Zbigniew (1941) i Bogdan (1943). Żona wraz z dziećmi wyjechała w 1940 roku z Chodzieży do swojej rodziny w Śmiglu.
Niedługo po wyzwoleniu powrócił do Chodzieży, gdzie był w grupie organizatorów szkolnictwa podstawowego i zawodowego. W latach 1946–1950 pełnił funkcję podinspektora, a następnie inspektora szkolnego na powiat chodzieski.
W 1945 roku reaktywował działanie chóru śpiewaczego „Halka” propagującego pieśni patriotyczne, oraz tworzył i reżyserował przedstawienia słowno-muzyczne i sztuki teatralne.