W latach 1952–1984 był wykładowcą Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej we Wrocławiu (późn. Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego). Od 1963 był w niej starszym wykładowcą. Prowadził zajęcia m.in.: z literatury muzycznej, kontrapunktu klasycznego, historii dyrygentury i analizy dzieła muzycznego. Na uczelni był ponadto kierownikiem Katedry Wykonawstwa Zespołowego (1969-1972), prodziekanem Wydziału Instrumentalnego oraz kierownikiem Katedry Instrumentów Orkiestrowych (1972–1975). W latach 1953–1970 pracował jako zastępca dyrektora w Państwowej Podstawowej Szkole Muzycznej i Państwowym Liceum Muzycznym we Wrocławiu (późn. im. Karola Szymanowskiego), w którym również uczył form muzycznych i gry na skrzypcach.

Należał do Sekcji Teorii Muzyki Okręgowego Zespołu Metodyczno-Programowego we Wrocławiu. Był współorganizatorem cyklu koncertowego „Filharmonia Młodych” w latach 1973–1984. Należał do Koła Terenowego Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków (od 1956), w którym był członkiem: zarządu (1957,1959, 1974, 1977, 1981), sądu koleżeńskiego (1968), rady artystyczno-programowej (1971). Był redaktorem programów Festiwali Chopinowskich w Dusznikach (1973, 1974, 1976), a także był inicjatorem i prelegentem cyklu koncertowego „Dzieło Jana Sebastiana Bacha” (1975-1982).