Kobieta poprosiła o możliwość zawiadomienia syna o tej sytuacji, by po powrocie do domu nie był zaskoczony. Przy asyście żołnierza udała się do mieszkania. Przy okazji poprosiła swoich znajomych, by na kilka dni przyjęli Lusię, której udzieliła wskazówek jak ma się zachować. Sama Wiktoria, została szybko wypuszczona z aresztu, z powodu braku dowodów. Dziewczyna wróciła do niej i przebywała w mieszkaniu do wyzwolenia.
Głowacz pomagała także innym Żydom. Wspierała materialnie ojca i brata Lusi. Ponadto przez kilka tygodni ukrywała żydowskie małżeństwo z Tarnopola, a także Stanisława Grabieca, Żyda ze Lwowa, który przebywał u niej przez sześć miesięcy. W sierpniu 1944 r. Wiktoria Głowacz przyprowadziła do mieszkania dwunastoletniego chłopca żydowskiego, którego tzw. aryjskie nazwisko brzmiało Adam Hus. Mieszkał u niej kilka miesięcy. Wiktoria znalazła dla niego schronienie koło Zakopanego, gdzie doczekał do końca wojny.
Wiktoria Głowacz jest pochowana na Cmentarzu komunalnym Bronowice-Pasternik w Krakowie (kwateraː XXIII, rządː zach., miejsceː 7).