Brał udział w projektach ENSCONET, nadzorując główną grupę badawczą „Seed Curation”, oraz innych projektach konserwatorskich nad ochroną ex situ zagrożonych i rzadkich gatunków flory.

W 2009 roku otrzymał tytuł profesora nauk rolniczych.

Był wybierany do wielu organizacji międzynarodowych i krajowych, pełniąc funkcję eksperta i przewodniczącego różnych instytucji związanych z ochroną środowiska i zachowaniem różnorodności biologicznej. W latach 1993–2007 był członkiem dwóch grup eksperckich Rady Europy związanych z ochroną flory europejskiej. W tzw. Grupie Ekspertów ds. Roślin Konwencji Berneńskiej w latach 2001–2007 pełnił funkcję przewodniczącego. Od 2004 roku był powoływany jako ekspert ds. konwencji o różnorodności biologicznej w agendzie ONZ ds. działań w zakresie ochrony środowiska i stałego monitorowania jego stanu na świecie – pod nazwą Program Środowiskowy Organizacji Narodów Zjednoczonych (United Nations Environment Programme, UNEP).