W latach 70. XX w. była szykanowana i represjonowana z powodu swojej i brata Józefa, działalności opozycyjnej. Podczas stanu wojennego była zaangażowana w pomoc pokrzywdzonym. Współpracowała wówczas z Ośrodkiem Pomocy Uwięzionym i Internowanym przy kościele oo. Jezuitów w Łodzi, odwiedzając uwięzionych w Zakładzie Karnym w Łowiczu i publikując artykuły na łamach prasy podziemnej. Była współorganizatorką ucieczki internowanego brata, a także organizowała pomoc prawną i medyczną. W okresie od maja do lipca 1982 była internowana i przebywała w Ośrodku Odosobnienia dla Internowanych Kobiet w Gołdapi.
Była autorką i animatorką kabaretu „Kiełbie we łbie”, a także autorką licznych książek dla dzieci.
Życie prywatne Była córką Stanisława Średniowskiego – historyka i Krystyny Śreniowskiej – profesor Uniwersytetu Łódzkiego. Jej bratem był Józef Śreniowski – działacz opozycji PRL. Miała męża i córkę. Została pochowana na cmentarzu św. Rocha na Radogoszczu w Łodzi
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Wolności i Solidarności