Podgatunek M. t. districta ma fioletowy ogon. Samice są pozbawione plamek na gardle i górnej części piersi. M. t. chloropogon ma miedzianoczerwony ogon, samiec jest zielonoczarniawy, ma nieco jaśniejszy zielony opalizujący śliniak. Samica prawie nie ma plam na gardle i górnej piersi. M. t. oreopola charakteryzuje się złocistoczerwonym ogonem. U samca pióra na grzbiecie mają miedziany odcień, a na dolnej części ciała są zielone z szarymi obrzeżami. U samic prawie brak plam na gardle i górnej części piersi. Podgatunek M. t. quitensis jest podobny do podgatunku nominatywnego, różni się nieco dłuższym dziobem i oliwkowobrązowym ogonem. Podgatunek M. t. septentrionalis ma fioletowo-niebieski ogon. Samce tego podgatunku mają dolne części ciała białe z oliwkowobrązowymi plamkami. Natomiast podgatunek M. t. smaragdinicollis jest podobny do podgatunku M. t. districta, a samica ma liczne zielonkawe kropki na gardle i górnej części piersi. Długość ciała 9–10 cm, masa ciała 2,7–5,1 g.