Po upadku powstania znalazła się w obozie przejściowym w Pruszkowie, skąd dostała się do miejscowości Błonie pod Warszawą. Jej matka, brat Stanisław (pseudonim „Prus”) z żoną zostali wywiezieni do Austrii, gdzie brat zmarł. W czerwcu 1945 roku wróciła ze swoim dowódcą Witoldem Krassowskim do pracy w szpitalu zakaźnym w Warszawie. Od września 1945 do maja 1946 roku była zatrudniona w PCK Okręgu Warszawskiego.
W 1980 roku była członkiem założycielem NSZZ „Solidarność” w BN, sekretarzem i wiceprzewodniczącą Komisji Zakładowej. W 1981 roku była jedną z organizatorek strajku w BN. Działała aktywnie na rzecz środowiska kombatantów Armii Krajowej. Była członkiem Środowiska Żołnierzy Pułku AK „Baszta” oraz członkiem Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej Okręgu Warszawa. Śledziła losy swoich koleżanek i kolegów z AK, była z nimi w kontakcie.
Zmarła 15 marca 2019 roku w Warszawie. Pochowana została na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 46 C, rząd 6, grób 16).