Podając słowińskie przykłady Lorentz zdecydował się na zastosowanie własnego systemu transkrypcji fonetycznej, nie tworząc dla słowińszczyzny etymologizującej ortografii. Tę samą transkrypcję wykorzystał w Slovinzische Texte i w Slovinzisches Wörterbuch, na potrzeby późniejszych dzieł została ona jednak uproszczona celem dostosowania jej do pozostałych dialektów kaszubszczyzny.
Krytyka Uznanie przez Lorentza słowińszczyzny za odrębny od kaszubszczyzny język słowiański zostało odrzucone przez późniejszych badaczy – później także sam Lorentz wycofał się z tego stanowiska, przypisując je niedostatecznemu stanowi badań nad pozostałymi kaszubskimi dialektami. Jan Baudouin de Courtenay, komentując wstęp do Slovinzische Grammatik, w którym Lorentz stwierdza: „[k]iedym przed 6 laty po raz pierwszy poznał Słowińców, zdumiałem się do najwyższego stopnia, że ich mowa, z całej zachodniej Słowiańszczyzny bez wątpienia najstarożytniejsza, mogła była zupełnie wymrzeć nie doczekawszy się szczegółowego opracowania”, napisał w 1904, że „przedmiot traktowany ze zbyt wielką badawczą miłością wyrasta pod mikroskopem drobiazgowych poszukiwań ponad właściwą miarę i w porównaniu z innymi ulega przecenieniu”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dialekty kaszubskie Kategoria:Słowińcy