Po uzyskaniu niepodległości Bangladesz zgłosił swoje roszczenia do obszaru, na którym indyjskie siły bezpieczeństwa granicznego ustanowiły posterunek od 1971 roku. Wioska jest jedną z indyjskich enklaw na granicy między Bangladeszem, a Meghalayą. Istnieje 111 indyjskich enklaw na terytorium objętym roszczeniami Bangladeszu i 50 enklaw Bangladeszu na terytorium objętym roszczeniami Indii. Wioska Padua była zasiedlona przez Hindusów, ale prawnie jest własnością Bangladeszu (do czasu ratyfikacji umowy granicznej i wymiany ludności). Mieszkańcy tej wioski to etniczni Khasi.
W opublikowanym znacznie później wywiadzie ówczesny dyrektor bangladeskiej straży granicznej generał major Fazlur Rahman, który został później zwolniony ze służby przez rywalizujący rząd po wyborach, twierdził, że indyjskie BSF rozpoczęło budowę drogi łączącej ich obóz w Padwie z innym obozem oddalonym o 10 km przez ziemię niczyją i terytorium Bangladeszu.
Konflikt Walki, które miały miejsce podczas tych starć, były najgorsze od czasu wojny Bangladeszu z Pakistanem w 1971 roku. Miały one miejsce wokół wioski Padua w indyjskim stanie Meghalaya, która przylega do obszaru Tamabil na granicy z Bangladeszem w dystrykcie Sylhet.