W grudniu 1939 roku przystąpiła do Związku Walki Zbrojnej, przyjmując pseudonim „Zbyszek”. W konspiracji zajmowała się m.in. przenoszeniem grypsów. Wydarzeniem, które zmotywowało ją do dołączenia do konspiracji, była egzekucja Elżbiety Zahorskiej i Eugenii Włodarz. Z powodu konfliktu z władzami więzienia została w maju 1940 roku przeniesiona do Aresztu Centralnego, kilka miesięcy później została jednak przywrócona do służby na Pawiaku, gdzie została komendantką więzienia Serbia, kierowała także komórką konspiracji w całym więzieniu. Dzięki piastowanemu stanowisku doprowadziła do poprawienia sytuacji więźniów oraz usprawniła niesienie pomocy więźniom politycznym. Przenosiła także informacje oraz konsekrowane hostie, umożliwiając więźniom przyjęcie komunii. Z jej inicjatywy otwarto na Pawiaku celę szpitalną dla noworodków i ich matek, została matką chrzestną pierwszego z urodzonych tam dzieci. Utrzymywała również kontakt z Frontem Odrodzenia Polski.