Złotopiór lśniącySystematyka i nazwy polskie za: (Galbula pastazae) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny złotopiórów (Galbulidae). Występuje w Ekwadorze, a prawdopodobnie także w Kolumbii i Peru . Nie jest zagrożony wyginięciem.
Taksonomia i systematyka Gatunek ten opisali w 1885 roku Władysław Taczanowski i Hans von Berlepsch w oparciu o okazy, które dostarczył Jan Sztolcman. Autorzy nadali gatunkowi nazwę Galbula pastazae, która obowiązuje do tej pory. Jako miejsce typowe wskazali Mapoto i Machay w Ekwadorze.
Złotopiór lśniący jest gatunkiem monotypowym. Uważa się, że on, złotopiór rudosterny (Galbula ruficauda), złotopiór białobrody (G. tombacea), złotopiór modroczelny (G. cyanescens) i zielony (G. galbula) tworzą nadgatunek.
Morfologia Złotopiór lśniący mierzy od 23 do 24 cm długości i waży od 31 do 32 g. Korona samca jest metalicznie zielona z niebieskim połyskiem. Reszta górnej części ciała jest metalicznie brązowozielona. Gardło i pierś są lśniąco zielone, a brzuch i okolice dzioba są ciemnobrązowe. Samica ma podobne upierzenie, z tym wyjątkiem, że podbródek i gardło są ciemnorude.