Wybrzuszenie wraz z zawartością można łatwo wepchnąć i zredukować je do jamy brzusznej. 

W odróżnieniu od przepukliny pachwinowej ryzyko powikłań jest bardzo niskie, ponadto szczelina w mięśniach zazwyczaj z czasem się zamyka, przez co przepuklina samoistnie zanika. Leczenie tej przypadłości jest zasadniczo zachowawcze: obserwacja oraz sprawdzanie, czy przepuklina samoistnie zaniknie. Operacja przypadłości jest wymagana tylko wtedy, gdy przepuklina utrzymuje się po ukończeniu 3. roku życia lub jeśli u dziecka wystąpiły epizody powikłań, takie jak niedrożność jelit, wzdęcie brzucha z wymiotami lub zaczerwieniona, błyszcząca i bolesna skóra w miejscu wybrzuszenia. Operację zawsze przeprowadza się w znieczuleniu. Określa się ubytek mięśni, a brzegi mięśni łączy się szwami w celu zamknięcia ubytku. Zwykle dziecko musi pozostać w szpitalu 1 dzień , a całkowite zagojenie następuje w ciągu 8 dni.