Od 1960 do 1966 roku kształcił się w zakresie gry na organach pod kierunkiem Józefa Pawlaka w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu.

W latach 1961–1969 wykładał w Arcybiskupim Seminarium Duchowym w Poznaniu. Od 1969 roku był adiunktem w zorganizowanej pod jego przewodnictwem placówce Specjalizacja Muzykologii Kościelnej w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, od 1982 był kierownikiem Katedry Źródeł i Analiz Muzyki Dawnej. W 1970 roku habilitował się na podstawie pracy Sekwencje polskie. Studium muzykologiczne. W 1971 roku uzyskał tytuł docenta, w 1976 roku profesora nadzwyczajnego, a w 1987 roku profesora zwyczajnego. Od 1971 do 1991 roku był wykładowcą historii liturgii i chorału gregoriańskiego na Wydziale Teologicznym Collegium Bobolanum. Wykładał gościnnie na uniwersytetach w Moguncji (1986), Mediolanie i Bolonii (1988). Wypromował około 200 magistrów i około 30 doktorów. Był kapelanem Związku Żołnierzy Armii Krajowej. W 1994 roku został awansowany do stopnia kapitana, w 1995 roku otrzymał Odznakę „Weteran Walk o Wolność i Niepodległość Ojczyzny”. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.