Niedziałkowskiej, do Konserwatorium Lwowskiego oraz klasy operowej Instytutu Muzycznego.
W 1919 roku przeprowadził się do Warszawy, gdzie objął stanowisko naczelnika Wydziały Wyznań Katolickich w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. W 1932 roku przeszedł na emeryturę. Prowadził badania nad teorią, estetyką i historią tańca, zgromadził jedyny w Polsce księgozbiór z tej dziedziny. Był organizatorem Towarzystwa Miłośników Tańca w Polsce. Prowadził wykłady, audycje muzyczne i lekcje improwizacji akompaniamentu fortepianowego do ćwiczeń rytmicznych. Był członkiem licznych jury konkursów krajowych i zagranicznych, m.in. podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Berlinie w 1936 roku.
W trakcie powstania warszawskiego stracił cały dobytek, spłonął też jego księgozbiór. Po wojnie osiadł w Krakowie, gdzie zorganizował Komisję Choreograficzną przy Związku Zawodowym Muzyków. Zmarł w Gdańsku podczas przygotowań do ogólnopolskiego konkursu tanecznego. Został pochowany w Oliwie.
Przypisy
Kategoria:Polscy muzykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1946