Walcowaty, pozbawiony łuskowatej rzeźby odwłok ma segment trzeci o sternum i tergum zlanych lub rozdzielonych paratergitem, a segment siódmy o sternum i tergum są zlane nasadowo. Dziewiąte tergum ma głębokie wykrojenie i długie, cienkie, wyraźnie zakrzywione dobrzusznie wyrostki boczno-wierzchołkowe. Tylny brzeg dziesiątego tergum jest szeroko zaokrąglony. U samicy skleryty genitalne zlane są w jedną dużą płytkę gonokoksalną. Samiec ma niesymetryczny i pozbawiony elementu nasadowego edeagus o przylegających do płata środkowego na całej długości lub tylko w nasadowej części paramerach.
Ekologia i występowanie Owady te preferują stanowiska wilgotne. Bytują w ściółce, na pobrzeżach strumieni, źródlisk i bagien, a nocą także na roślinności. Występują od nizin po rzędne przekraczające 3000 m n.p.m.
Rodzaj znany z krain neotropikalnej, etiopskiej, madagaskarskiej, palearktycznej, orientalnej i australijskiej. Nieliczne gatunki występują poza strefą międzyzwrotnikową. W Europie stwierdzono pięć gatunków ograniczonych do południa kontynentu. W palearktycznej Azji rodzaj podawany jest z Cypru, Turcji, Tadżykistanu, Afganistanu, Chin, Tajwanu i Japonii. W Afryce Północnej stwierdzono sześć gatunków.