Iwan Olchowski uważa, że liczba ofiar zbrodni w Kortelisach została zawyżona w czasach sowieckich i w rzeczywistości nie przekracza ona 1650 osób. Autor ten powołuje się na prof. Stepana Makarczuka z Uniwersytetu Lwowskiego, według którego przed wojną liczba ludności wsi wynosiła około 1800 osób. Zwraca też uwagę, że „Księga pamięci” w muzeum w Kortelisach zawiera nazwiska 2059 ofiar, z czego część to osoby, które padły ofiarą zbrodni niemieckich w innych miejscowościach (Młynowe, Riabinowe, Wepr, Popływce) w innym czasie.
Olchowski szacuje, że pacyfikację Kortelisów przeżyło około stu mieszkańców wsi. Połowa z nich to osoby wyłączone przez Niemców z egzekucji (policjanci, sołtys i duchowny z rodzinami, a także Molikowie – według Olchowskiego jedyna polska rodzina mieszkająca wówczas w Kortelisach, której głowa pracowała w administracji w Ratnie). Dalsze kilkadziesiąt ocalonych to osoby, które przeżyły masakrę ukrywając się, względnie przebywały tego dnia poza Kortelisami.
Opracowanie Україна під нацистською окупацією: спалені села (1941–1944 рр.) wymienia różne liczby spalonych zabudowań w Kortelisach występujące w literaturze.