mały|Kaptur Stańczyka, rekwizyt Jana Matejki, XIX w., Dom Jana Matejki w Krakowie mały|Kazimierz Kamiński jako Stańczyk. Pocztówka z reprodukcją fotografii z atelier „Zofia”, przedstawiającej scenę z prapremiery Wesela

Kaptur Stańczyka – rekwizyt muzealny znajdujący się w posiadaniu Muzeum Narodowego w Krakowie.

Opis Jest to czerwony kaptur z peleryną, zdobiony dzwoneczkami i guzami z brązu, wykonany z grubego sukna. Kaptur powstał w XIX w. na podstawie wiedzy i zainteresowania Jana Matejki strojami i kulturą wieków wcześniejszych, w tym wypadku renesansu. Kaptur według projektu malarza wykonany został w prawdopodobnie w lokalnym zakładzie krawieckim. Konkretny autor obiektu jest nieznany.

Strój błazna Kostium błazna wiązał się z teatralnością wynikającą z charakteru jego pracy. Ubiór błazeński mógł wyodrębnić się już w XIV w. lub na początku XV w. Kaptur już wtedy stanowił istotny element stroju; czasem zdobiony był oślimi uszami (zwany kuklą) w nawiązaniu do legendy o królu Midasie. Guzy i dzwoneczki pojawiły się w początku XIV w., ich kształty były rozmaite, w stroju zagościły na stałe pod koniec wieku. Suknię nazywano sajanem;