Witold Jacek Piotrowski (ur. 25 listopada 1906 r. w Chełmie, zm. 3 grudnia 1973 r. w Burlington) – pułkownik pilot Wojska Polskiego), żołnierz Polskich Sił Powietrznych, dowódca 42. eskadry lotniczej i dywizjonu 301. Kawaler Orderu Virtuti Militari, odznaczony Distinguished Flying Cross.

Życiorys Po zdaniu matury w Państwowym Gimnazjum im. Stefana Czarneckiego w 1925 r. zgłosił się do odbycia służby wojskowej. Został skierowany do Szkoły Podchorążych Piechoty, następnie został przeniesiony do Oficerskiej Szkoły Lotnictwa. Naukę, w specjalności obserwatora, ukończył z 28. lokatą w 1928 r. Otrzymał przydział do 4. pułku lotniczego.

Przez następne dwa lata brał udział w kursie pilotażu a następnie kursie wyższego pilotażu. Został przydzielony do 43. eskadry towarzyszącej, gdzie objął dowództwo nad trzecim plutonem. 1 listopada 1937 r. objął dowództwo nad 42. eskadrą lotniczą. Dowództwo nad jednostką zdał rok później, w styczniu 1939 r. objął dowództwo nad I Dywizjonem Liniowym i pełnił tę funkcję do sierpnia. Po wybuchu II wojny światowej nie miał przydziału bojowego.