Ewa Dąbrowska-Orzelska, także Ewa Dąbrowska (ur. 4 grudnia 1923 w Kielcach, zm. 28 czerwca 1972, tamże) – polska poetka, autorka opowiadań i słuchowisk radiowych.

Życiorys W młodości mieszkała w Kiecach, z czasem z rodziną przeniosła się do Warszawy, gdzie uczyła się w gimnazjum Podczas II wojny światowej. Od 1940, pracowała jako maszynistka i telefonistka w Zarządzie Kolejek Leśnych w Zagnańsku. Po II wojnie światowej ukończyła naukę gimnazjum w Kielcach. Następnie przeniosła się do Łodzi, gdzie ukończyła Liceum Techniki Dentystycznej. W latach 1957–1961 należała do grupy literackiej Prowincja’58. Jej debiut literacki odbył się na łamach „Kierunków” (1958, nr 12), publikując wiersz pt. „Wybrany”. Do 1959 pracowała jako urzędniczka, następnie poświęciła się wyłącznie pracy literackiej, publikując poezję na łamach m.in.: „Ziemi Łęczyckiej” (1958–1959), „Życia i Myśli” (1958, 1960), „Słowa Ludu” (1960, 1965, 1969–1970), a także prozę i publicystykę w „Odgłosach” (1959–1964) Ponadto współpracowała ze Studiem Filmowym Se-ma-for jako autorka i współautorka scenariuszy do filmów kukiełkowych.