Leigh Taylor-Young (ur. 25 stycznia 1945 w Waszyngtonie) – amerykańska aktorka filmowa i teatralna. Laureatka nagrody Emmy (1994) za rolę w serialu telewizyjnym Gdzie diabeł mówi dobranoc.
Życiorys Urodzona w Waszyngtonie jako Leigh Taylor w rodzinie Pauline i amerykańskiego dyplomaty Carla Taylora. W późniejszym okresie przyjęła jako drugie, nazwisko jej ojczyma Donalda E. Younga – dyrektora korporacji. Wraz z przyrodnim rodzeństwem – braćmi Deyem i Lance dorastała w hrabstwie Oakland. Tam też w 1962 ukończyła Birmingham Groves High School. Od dzieciństwa intensywnie zajmowała się baletem. Studiowała ekonomię na Northwestern University, jednak studiów tych nie ukończyła z powodu dobrze zapowiadającej się kariery aktorskiej. "Odkryta" przez Alvinę Krause, została najmłodszym członkiem prestiżowego "Eaglesmere Summer Repertory Theatre”. W 1966 roku udanie zadebiutowała na Broadwayu główną rolą w sztuce 3 Bags Full. Pobierała wtedy lekcje aktorstwa u Sanforda Meisnera. Na rok 1966 datuje się jej debiut aktorski – była to rola Rachel Welles w serialu TV pt. Peyton Place. Kreacja ta przyniosła jej duży rozgłos, jednak po roku zmuszona była opuścić plan filmowy ze względu na ciążę. Powróciła na plan filmowy udaną rolą w komedii romantycznej Kocham cię, Alicjo B. Toklasz 1968.