W okresie okupacji państw Osi ordery były wybijane w Moskwie, po wojnie w Zagrzebiu.
Odznaczeni thumb|Tito z Narodowymi Bohaterami Jugosławii z Serbii i Macedonoi, 1955 thumb|Tito z Narodowymi Bohaterami Jugosławii z Chorwacji, 1955 thumb|Tito z Narodowymi Bohaterami Jugosławii z Bośni i Hercegowiny, 1955
Łącznie przez cały okres istnienia orderu odznaczono nim 1332 Jugosłowian (w tym 1231 mężczyzn i 91 kobiet) oraz 19 (według innych źródeł 22) obcokrajowców (16 obywateli ZSRR, trzech Albańczyków, Czechosłowak, Polak i Włoch). Aż 1307 tytułów przyznano do 1957 roku. Przywódca kraju marszałek Josip Broz Tito jako jedyny został odznaczony orderem trzykrotnie – w 1944, 1972 i 1977 roku. Prawie wszyscy odznaczeni byli członkami Komunistycznej Partii Jugosławii, a 658 z nich miało staż partyjny sięgający czasów przedwojennych. Wśród odznaczonych orderem znalazło się osiem małżeństw oraz siedem par braci i sióstr. Już w 1941 roku do formacji partyzanckich dołączyło aż 1261 odznaczonych, w 1942 roku 41, a w 1943 roku kolejnych 5.