Ustawa o spółdzielni (II RP) – za spółdzielnię uważano zrzeszenie o nieograniczonej liczby osób o zmiennym kapitale i składzie osobowym, mającą na celu podniesienie zarobku lub gospodarstwa członków przez prowadzenie wspólnego przedsiębiorstwa. Spółdzielnia służyła do wykonywania zadań gospodarczych, a jednocześnie miała na celu podnoszenie poziomu kulturalnego swoich członków.

Regulacje prawne w zakresie spółdzielczości W pierwszym okresie po odzyskaniu niepodległości przez Polskę w 1918 r. wystąpiły trudności w funkcjonowaniu spółdzielczości, które brały się z występowania odmiennego prawa na terenach byłych zaborów. W 1919 r. przyjęto dekret w przedmiocie zatwierdzania statutów zrzeszeń handlowo-przemysłowych o kapitale zmiennym, który swym zakresem obejmował tylko ziemie byłego zaboru rosyjskiegoDekret w przedmiocie zatwierdzania statutów zrzeszeń handlowo-przemysłowych o kapitale zmiennym. ..

Zasadnicza ustawa ukazała się w 1920 r., która została znowelizowana w 1923 rUstawa z dnia 29 października 1920 r. o spółdzielniach. .Ustawa z dnia 4 grudnia 1923 r. w przedmiocie częściowej zmiany ustawy z dnia 29 października 1920 r. o spółdzielniach. .. W 1922 r.