gdzie indziej jego wierzch punktowany jest delikatnie. Ósmy sternit ma tylny brzeg u samca pośrodku wypukły, a u samicy ostro lub kanciasto wyciągnięty. Genitalia samicy cechuje spermateka o długiej i wąskiej części proksymalnej oraz pozbawionej inwaginacji oskórka części wierzchołkowej. Edeagus samca ma krótką część nasadową, zdrobniałą crista proximalis, zredukowaną crista apicalis, zaopatrzony w zesklerotyzowane struktury wierzchołkowe oraz zwykle nasadowo zagięte flagellum endofallus oraz paramerę o części wierzchołkowej co najmniej w połowie tak długiej jak nasadowa.
Przedstawiciele rodzaju zamieszkują krainę palearktyczną i północną część krainy orientalnej.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1864 roku przez Thomasa Vernona Wollastona jako monotypowy, z opisaną w tej samej publikacji E. constricta jako jedynym gatunkiem. Po rewizji Volkera Assinga z 2019 roku do rodzaju zalicza się 19 opisanych gatunków, sklasyfikowanych w pięciu podrodzajach: