Ulicę Henryka Sienkiewicza przedłużono do ulicy Grunwaldzkiej w 1883 r., ulicę Mikołaja Reja od ulicy Henryka Sienkiewicza do ulicy Grunwaldzkiej wytyczono w 1893 r., później przedłużoną także w kierunku południowym do ulicy ulicy Marii Curie-Skłodowskiej (przed 1905 r.). W roku 1890 przez Starą Odrę w miejscu mostu drewnianego zbudowano Most Szczytnicki (następnie w 1934 r. został poszerzony). W początkach XX wieku ulicę przedłużono o drogę do Zalesia. Dziś ten fragment dawnej ulicy stanowi początkowy odcinek alei Ludomira Różyckiego.
Zabudowa przy ulicy długo jednak miała charakter półwiejski. Zmiany następowały systematycznie, gdy zaczęły tu powstawać letnie rezydencje bogatych mieszczan. Atrakcyjność pod względem inwestycyjnym tego rejonu znacznie wzrosła na początku XX wieku, gdy w pobliżu powstała dzielnica naukowa z klinikami uniwersyteckimi, politechniką itd.. Można tu wymienić między innymi takie inwestycje jak urządzony na początku XIX wieku w rejonie skrzyżowania z ulicą Łukasza Górnickiego ogród rozrywkowy, nazywany wówczas Ogrodem Perukarzy (Perückenmachergarten), w tym rejonie istniała także kawiarnia Brigittenthal, później zabudowa wznoszona po połowie XIX wieku: pod nr 45/47, tj.