Przez kolejną dekadę po zakończeniu prac przez Malera w 1899 roku, niewielu badaczy interesowało się stanowiskiem. W 1914 roku ruiny odwiedził archeolog Sylvanus Morley, aby badać inskrypcje. W 1921 roku powrócił z Oliverem Ricketsonem w celu przeprowadzenia bardziej systematycznych badań, podczas których odnaleziono Stelę 40. Wyniki prac Morleya nad datowaniem zabytków zostały opublikowane w trzecim tomie jego wielotomowej serii The Inscriptions of Peten.
W latach 1931–1939 zrealizowano projekt badawczy pod auspicjami Uniwersytetu Pensylwanii, w którym ponownie brał udział m.in. Sylvanus Morley. W jego ramach sporządzono dokładną dokumentację rzeźb, steli oraz przebadano niektóre świątynie. W badania brała udział także Tatiana Proskouriakoff, która w latach 1934-1938 pracowała jako rysowniczka. Przeprowadzając analizę strukturalną inskrypcji wykazała, że poszczególne daty, umieszczone w tekstach glificznych odnoszą się do wydarzeń z życia władców, co pozwoliło na parafrazowanie tekstów i podjęcie prób ustalenia list dynastycznych w wybranych ośrodkach Majów. Jednocześnie stało się jasne, że sceny ukazane na zabytkach Majów przedstawiają postacie historyczne, a nie bóstwa lub kapłanów, jak wcześniej sądzono. Jej przełomowe odkrycie przyczyniło się rozwoju prac nad odczytaniem majańskich glifów.