Pożywienie uistiti drobnej to niewielkie owoce, nektar i gumy roślinne, jak również zdobycz zwierzęca. Do gum dostaje się dzięki dłutowanym dolnym siekaczom, dzięki którym żłobi w korze drzew. Potrafi ona strawić wydzieliny roślin dzięki powiększonej kątnicy o złożonej budowie.

Uistiti drobna występuje sympatrycznie z tamaryną boliwijską, nieco mniejszym gatunkiem z tej samej rodziny. Tworzą one wspólne zgromadzenia, jak to się zdarza również w przypadku innych Mico i innych tamaryn. W takiej wspólnej grupie osobniki obu gatunków podróżują razem przez 40% czasu. Dzieli je jednak żerowanie, jako że tamaryny poszukują pokarmu niżej niż uistiti drobne, zazwyczaj na wysokości 6 m nad ziemią, podczas gdy uistiti drobne żerują 11 m nad ziemią. Gatunki konsumowanych owoców roślin istotnie się na siebie nakładają, podczas gdy wyłącznie Mico nagryzają korę celem dobrania się do wydzielin roślin. Tamaryny mogą potem korzystać z wyżłobień uczynionych zębami uistiti drobnych, same nie dokonując własnych (nie wiadomo, czy wpływa to jakoś ujemnie na uistiti drobną, ale relacja ta może mieć charakter pasożytnictwa). Oba gatunki konsumują gumy roślinne ze strąków. Natomiast zdobycz zwierzęca także dzieli oba gatunki.