thumb|Grób Róży Czekańskiej-Heymanowej na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Róża Czekańska-Heymanowa z domu Czekańska (ur. 30 czerwca 1887 w Łęcznej, zm. 3 listopada 1968 w Warszawie) – polska tłumaczka i poetka.
Życiorys Była córką lekarza Ewarysta Czekańskiego oraz Marii z domu Bernatowicz. Była absolwentką gimnazjum w Łodzi (1904), a następnie do 1906, była nauczycielką Szkole Zgromadzenia Kupców w Łodzi. Od 1907 była żoną adwokata Hieronima Heymana, w tym samym roku para zamieszkała w Warszawie, gdzie Czekańska-Heymanowa studiowała język i literaturę polską pod kierunkiem Cezarego Jellenty i Kazimierza Wóycickiego oraz uczyła się języków obcych. W 1920 wraz z Emilem Zegadłowiczem i Janem Nepomucenem Millerem była założycielką pisma literackiego „Ponowa”, na łamach którego zadebiutowała wierszami „Trawnik” i „Obrazek żółto-zielony” w 1921 roku.
Współpracowała z czasopismami m.in.: „Kurier Warszawski” (1922–1929), „Przegląd Wieczorny” (1924–1925), „Bluszcz” (1925–1939), „Polska Zbrojna” (1928–1929). Od 1923 należała do Związku Zawodowego Literatów Polskich. W 1926 rozpoczęła działalność tworząc przekłady. W 1927 otrzymała pierwszą nagrodę w konkursie Oddziału Poznańskiego ZZLP.