Powstanie rostowskie ( – Rostowskoje wosstanije) – zbrojne wystąpienie robotników Rostowa nad Donem, Nachiczewania nad Donem oraz sąsiadujących miejscowości, jeden z epizodów rewolucji 1905 r. Trwało między r. a r.
Tło wydarzeń W styczniu 1905 r. krwawa niedziela w Petersburgu stała się początkiem ruchu rewolucyjnego, który ogarniał kolejne regiony Imperium Rosyjskiego. Strajki robotnicze, protesty chłopskie oraz wystąpienia, podczas których formułowano postulaty narodowe, miały miejsce od guberni bałtyckich, Finlandii i Królestwa Polskiego, poprzez ziemie ukraińskie, centralną Rosję po Zakaukazie, Syberię i Azję Środkową. W październiku 1905 r. w całej Rosji wybuchł strajk generalnyMichał Heller, Historia Imperium Rosyjskiego, Warszawa 2009, s. 689–690., w którym uczestniczyli również robotnicy z Rostowa nad Donem. W wielu miastach, a także na niektórych obszarach wiejskich Rosji powstały rady delegatów robotniczych i chłopskichR. Pipes, Rewolucja rosyjska, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1994, , s. 32.. 17 października car Mikołaj II wydał manifest październikowy, w którym zapowiadał nadanie mieszkańcom Rosji praw obywatelskich, w tym wolności wyznania, zrzeszania się i nietykalności osobistej, a także nadanie Dumie Państwowej władzy ustawodawczej.