Po wybuchu II wojny światowej walczył w składzie 56. eskadry. 1 września, w załodze z por. pil. Antonim Jankowskim, wykonał lot łącznikowy do Nowego Sącza. Podczas lotu powrotnego zostali ostrzelani przez polskie oddziały, podczas lądowania maszyna straciła podwozie. W związku z zagrożeniem wykrycia lotniska przez Luftwaffe 5 września, w załodze z kpr. Konstantym Gawlikiem, poszukiwał w rejonie Tarnowa i Dębicy dogodnego miejsca na lotnisko eskadry. Tego samego dnia, w załodze z st. sierż. Hipolitem Kazimierczakiem, wykonał lot rozpoznawczy. 7 września, z kpr. pil. Gawlikiem, poleciał na rozpoznanie w rejonie Bardejowa. W trakcie lotu rozpoznał i ostrzelał sztab niemieckiej 1. Dywizji Górskiej w Domu Zdrojowym w Bardejowie. 14 września, również z kpr. pil. Gawlikiem, przeprowadził rozpoznanie w rejonie Sambora i Borysławia. Po agresji ZSRR na Polskę przekroczył granicę z Rumunią i przedostał się do Francji. Z działań 56. eskadry przygotował sprawozdanie, które pozostaje w zasobach Instytutu Historycznego i Muzeum im. gen. Władysława Sikorskiego w Londynie.