Po raz kolejny nad okupowaną Polskę powrócił w nocy z 21 na 22 maja, na placówkę „Kos" w rejonie wsi Wierzbno zrzucił zaopatrzenie i sześciu cichociemnych, wśród których znajdował się gen. Leopold Okulicki. W nocy z 25 na 26 maja poleciał z misją zrzutu zaopatrzenia w Jugosławii. 15 czerwca objął stanowisko dowódcy 1586. eskadry.
Po wybuchu powstania warszawskiego, po naradzie z mjr. Janem Jaźwińskim i ppłk. Marianem Dorotycz-Malewiczem, postanowił w tajemnicy przed Brytyjczykami wysłać cztery samoloty eskadry ze zrzutem zaopatrzenia dla walczącej Warszawy. Jego podwładni wspominali, że zadania wyznaczał w sposób sprawiedliwy, latał na równi z innymi załogami eskadry. W czasie służby w 1586. eskadrze wykonał 16 lotów ze zrzutem zaopatrzenia. 7 listopada (po powrocie eskadry do stanu etatowego dywizjonu 301) pełnił funkcję dowódcy dywizjonu.
Po zakończeniu działań wojennych nie zdecydował się na powrót do Polski, pozostał na emigracji i wyjechał do Kanady. W późniejszym okresie został awansowany do stopnia podpułkownika. Zmarł 10 grudnia 1983 r. w Toronto.