Gorczycznik pośredni (Barbarea intermedia) – gatunek rośliny z rodziny kapustowatych. Występuje naturalnie w południowo-zachodniej Europie, w północno-zachodniej Afryce oraz na Wyżynie Abisyńskiej i w rejonie Himalajów. Jako introdukowany stwierdzony został w środkowej i północno-zachodniej Europie, w Turcji, w Argentynie, Nowej Zelandii oraz na Tasmanii. W Polsce jest uznany już za gatunek zadomowiony; znany jest jednak z nielicznych stanowisk rozmieszczonych w południowej części województwa śląskiego i małopolskiego oraz na Pomorzu Środkowym.

Morfologia Pokrój Roślina zielna, naga lub z nielicznymi, szorstkimi włoskami. Łodyga kanciasta o wysokości od 20 do 60 cm. Liście Odziomkowe i łodygowe, wszystkie pierzastodzielne lub pierzastosieczne. Liście odziomkowe z 2–5 parami łatek bocznych. Liście łodygowe z uszkowatą nasadą. Szczytowa (środkowa) łatka liścia wyraźnie większa od bocznych, które są równowąskie. Kwiaty Zebrane w szczytowe grono. Płatki korony jasnożółte, długości 5–6 mm (ok. dwa razy dłuższe od działek). Owoce Łuszczyny proste, ok. 2–3,5 cm długości, osadzone na szypule długości 3–5 mm i zakończone dzióbkiem długości 1–1,5 mm. Nasiona ok. 2 mm długości. Gatunki podobne Gorczycznik pospolity B. vulgaris i gorczycznik prosty B. stricta mają górne liście łodygowe niepodzielone, co najwyżej zatokowo ząbkowane.